ـ هر گاه خود را دوست بداريد ... تاييد كنيد ... بپذيريد ... به خود اعتماد كامل داشته باشيد ... تقريبا غير ممكن است كه به كارهاي محدود كننده ، مخرب و ناراستين ... كه جز شكست حاصلي ندارد ... دست بزنيد

با عرض سلام خدمت همه دوستان عزيز كه با نظراتشون ما رو شرمنده كردن .......

ممنون از همه شما ... يه مدت نبودم ... مشغول درس و امتحانات بودم ... خوشبختانه امروز امتحان آخر بود ... اميدوارم دوباره بتونم بنويسم 

توی این روزهای یکرنگ و یکنواخت ، رسیدن به لحظه ای که بتوان از ته دل خندید خیلی کم پیش می آید .... این دنیا چقدر کوچیکه .... جایی برای موندن نیست ....  خیلی از این چیز ها بی ارزشه و خیلی از ارزش ها از بین رفته .... یکی مثل عشق .... اصلا این همه آدمهایی که دم از عشق می زنن می دونن عشق چیه .... عشق واقعی و حقیقی چیه و کجاست .... همه رمئو و ژولیت رو می شناسین که خیلی عاشق هم بودن  .... منظورم از همه اونایی که دم از عشق می زنن .... می دونید اینها یه رغیب هم دارند .... رقیب آنها کسی نیست جز یک قوی سیاه که در جریان مهاجرت در دریاچه ایی کوچک .... عاشق یک قوی سفید بزرگ شده بود .... اما مشکل این بود که قوی سفید بزرگ فقط یک قایق پدالی بود برای تفریح مردم و قوی سیاه ما عاشقش شده بود .... این قوی سیاه با شروع فصل مهاجرت و سرما بازم هم در کنار قوی سفید باقی موند و نرفت .... بگذریم که آخر و عاقبت این قوی سیاه چی شد .... خود من هم هنوز معنی این سه حرفی رو نمیدونم  .... کاش می دانستم .... یه آشنائی که ساز می زد میگفت " عشق من به سازم حقیقیست در کنار عشق الهی " .... درکش واسه من سخته .... منی که یه بار بدون هر گونه شناختی عاشق شدم و دلسپردم و در نهایت شکست خوردم .... دلسپردگی من ادامه داره و وفاداری من به قول بعضی ها آدم یه بار عاشق می شه و بس .... کاش می توانستم  .... همون دوستم از یه عارفی نقل می کرد ، اسمش یادم نیست که گفته " اگر بیست ساله باشی و قرار باشد شصت سال عمر کنی و توی چهل سال باقی مونده سی سال بدنبال یه استاد بگردی و بتونی اونی که می خواهی رو پیدا کنی ، ده سال باقی مونده بهترین می تونی باشی " .... کاش من هم می توانستم چنین کنم .... حالا بگذریم  .... یکم فکر کنیم که آخر و عاقبت ما تو این دنیا کجاست و چیه .... سعی کنیم بهتر از این زنگی کنیم ....

....

...

..

.

حتما بخونید و نظر بدین .... ممنون

کاش می توانستم ....

خدایا آنقدر خسته هستم که دلم می خواهد چشمانم را ببندم و برای لحظه ای کوتاه نامردی و بی وفائی های دنیا رو نبینم ....

دلم می خواهدچشمانم را ببندم و هر آنچه را که در بیداری نمی توانم ببینم در خواب ببینم با چشمهای بسته ....

زیرا زیباترین چیزهای دنیا قابل دیدن نیست ....

و ای کاش که می توانستم ....

می خواهم به تو فکر کنم در آرامشی که پشت چشمهای بسته نهفته است ....

می خواهم تجسم کنم که به آرزوهای محالم رسیده ام ....

کاش می شد ....

این تجسم بهترین تصوراتم خواهد بود ....

به نظر شما یک گل رز در دوران  خشکیدگی زیبایی خودش را مثل دوران طراوت و شادابی  داراست ... بستگی داره از چه دیدی بهش نگاه کنی ...

شاید بپرسید این چیه که من گذاشتم .... یکم خوب نگاه کنید راحت می تونید بفهمید که این چیه ... نمی دونم متوجه شدید یا نه .... ولی این یه رز خشکیده هستش ... از یک خاطره شیرین... از یک سادگی و التماس... هنوز تو یه پلاستیک یه گوشه ای از اتاق دارمش ... هنوز ... من تو دنیای کوچیک خودم خیلی از آدمها و خیلی چیزها رو دوست دارم ... یکیشون این گل رز خشکیده هستش ....

کاش ... کاش این رز هیچ وقت خشک نمی شد ... درسته که خشکیده شده ولی خاطراتش همیشه و همیشه تو ذهن من باقی می مونه ... امکان این وجود نداره این گل دوباره زنده بشه حتی با اشک های من ... ولی خاطراتش همیشه زنده هستش و هیچ وقت خشکیده نمی شه ...

 يا مقلب القلوب و الابصار  

یا مدبر الليل و النهار

يا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الي احسن الحال

          نو بهار است در ان کوش که خوش دل باشی /   که بسی گل بدمد تو باز در گل باشی

تو رفتي به سادگي     به همون ارومي كه اومدي رفتي           اومدن ارومت برام لذت بخش بود اما رفتن شروع اشوب بود        شروعه هر چي بدي بود        از اسمان بدي باريد روي سرم        خيلي خيلي زياد
كاش مي شد به تو گفت نرو اما تو به سادگي رفتي            گريه هاي من را ديدي اما رفتي       به سادگي پا روي دل من گذاشتي رفتي       خيلي بد رفتي خيلي بد اصلا فكر اين روزا را نكرده بودم       كاش مي تونستم با گريه هام جلوت رودي بسازم كه ازش رد نشي      كاش مي شد اما نشد      خيلي سخته دوري تو بي تو بودن        اما اما تو رفتي ومن موندم با حجم خاطرات        من موندم يه دنيا حرف نگفته روي لبم      من موندم با كاغذهايي كه با ياد تو سياه كردم     حالا بايد تا ابد ببارم      حالا كاري جز باريدن ندارم     دوست داشتم وجود نداشتم تا ببينم اين لحظه ها را      اما بودم      امروز وقت سحر با يه گريه عاشقونه از خدا خواستم قصه من وتو به يه سرانجام خوب برسه      رسيد خدايا شكرت     مث يه درخت تو هجوم تند باد پاييزي تمام برگهام را از دست داده بودم وخشك شده بودم      اما اون ته ها توي رشه هام هنوز يه چيزي بود كه اميدوارم مي كرد مي تونم زنده بمونم      تا تو اومدي گفتم دوباره عاشق مي شم دوباره تا اسمون پرواز مي كنم       دوباره سبز مي شم دوباره زنده زنده مي شم      اما دريغ كه تبر عشق تو خيلي تيز بود خيلي تيز     با اولين ضربه كه زدي من تموم شدم كارم به ضربات بعدي نكشيد      راحتم كردي بي درد      اره عزيزم اره

سخت ترين ديدار.... ديدار اوني که به جاي همه عشقي که بهش دادي يه قلب زخمي برات يادگار بذاره و تو نگاهش کني و باز مثل روزه اول دلت بلرزه و حس کني هنوزم دوستش داري .......بخواي همه تنهايي رو که به اميد برگشت دوبارش تحمل کردي تو گوشش فرياد کني اما حتي نتوني ........ به چشماش نگاه کني که بفهمه با همه بديهاش هنوزم با همه قلبت دوستش داري اما ببيني چشماش داد مي زنه که دلش ماله يکي ديگس

من می خوام همیشه عاشق بمونم به تو و چشمای روشنت قسم بـا تـرانـه هـای آفـتـابـی تـو مـی تـونـم بـه صـبـح فـردا بـرسـم ایـنـهـمـه خـاطـره رو چـیکار کـنیم نمی تونیم که از اونا بگذریم واژه شـروع شـعـر مـن تـوئـی بـیـا تـا آخـر خـط بـا هـم بـریـم واسه چی می خوای که تنهام بذاری چرا باید تو رو از یاد ببرم یادمه یه روز نشستی روبروم گفتی که محاله از تو بگذرم بیا با هم آسمونو طی کنیم تو به من یه فرصت تازه بده می دونم که چشمای عاشق تو راه و رسم عاشق

آن هنگام كه دلم به درد می آيد و کسی نيست به حرفهایم گوش کند؛ آن هنگام كه تمام غم های عالم در دلم نشسته است؛ وقتی احساس می کنم دردمند ترين انسان عالمم و تمام عزيزانم با من غريبه می شوند کسی حرمت اشکهای نيمه شبم را حفظ نمی کند. وقتی تمام عالم را قفس می بينم؛ بی اختياراز کنار آنهايیکه دوستشان دارم بی تفاوت می گذرم در لحظات سکوت و تکيده شب در تنگنای بغض فرو خورده درکور سو يک روزنه ی اميد و در انتهای فاصله ها تکرار لحظه های گذشته ام را آرزو دارم